bryzgać


bryzgać
bryzgać {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIIa, bryzgaćam, bryzgaća, bryzgaćają, bryzgaćany {{/stl_8}}– bryznąć {{/stl_13}}{{stl_8}}dk IVa, bryzgaćnę, bryzgaćnie, bryźnij, bryzgaćnął, bryzgaćnęli {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'gwałtownymi uderzeniami lub gwałtownymi poruszeniami powodować przemieszczanie się w powietrzu małych cząsteczek wody lub czegoś płynnego': {{/stl_7}}{{stl_10}}Samochody bryzgają błotem. Bryzgać po ścianach w czasie kąpieli. Bryznąć na kogoś wodą. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'o wodzie lub czymś płynnym: przemieszczać się w powietrzu małymi cząsteczkami pod wpływem czyichś gwałtownych uderzeń lub gwałtownych poruszeń': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wrzący tłuszcz bryzgał po kuchni. Błoto bryzgało spod nóg biegnących. Woda bryznęła spod kół samochodu. Odkorkowany szampan bryznął na sufit. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • bryzgać — ndk I, bryzgaćam, bryzgaćasz, bryzgaćają, bryzgaćaj, bryzgaćał, bryzgaćany bryznąć dk Va, bryzgaćnę, bryźniesz, bryźnij, bryzgaćnął, bryzgaćnęła, bryzgaćnęli, bryzgaćnąwszy, bryźnięty, rzad. bryzgnąć dk Va, bryzgaćnę, bryzgaćniesz, bryzgaćnij,… …   Słownik języka polskiego

  • bryzgnąć — → bryzgać …   Słownik języka polskiego

  • bryznąć — → bryzgać …   Słownik języka polskiego

  • брызгать — брызгаю, брызжу, укр. бризгати, сербохорв. бри̏згати, болг. бръзгам, бриждя опрыскиваю, брызгаю , словен. brizgati – то же, чеш. bryzhati, польск. bryzgac – то же. Родственно лтш. brũzgât, brùzgât брызгать, фыркать (о лошадях) , brūzgalêt –… …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • bryzganie — n I rzecz. od bryzgać …   Słownik języka polskiego

  • chlapać — ndk IX, chlapaćpię, chlapaćpiesz, chlap, chlapaćał, chlapaćany chlapnąć dk Va, chlapaćnę, chlapaćniesz, chlapaćnij, chlapaćnął, chlapaćnęła, chlapaćnęli, chlapaćnięty, chlapaćnąwszy 1. «uderzać o wodę, o błoto, o coś mokrego; wylewać płyn… …   Słownik języka polskiego

  • chlupać — ndk IX, chlupaćpię, chlupaćpiesz, chlup, chlupaćał chlupnąć dk Va, chlupaćnę, chlupaćniesz, chlupaćnij, chlupaćnął, chlupaćnęła, chlupaćnęli, chlupaćnąwszy 1. «o cieczy, substancji płynnej: przelewać się, wydając charakterystyczny odgłos;… …   Słownik języka polskiego